Home
TV
Radio
Over ERTS
Agenda
Reacties
Nieuws
Links
Medewerkers


Zoeken op ERTS

               ERTS medewerkers - detail
 
Anita LOOSEN-VAN DESSEL
Anita LOOSEN-VAN DESSEL - verantwoordelijke nazorg (tot 2008)

Afdeling: Diversen
Geboren in: 1955
Gehuwd met: Tangui LOOSEN
Ouder van: 3 kinderen (en 5 kleinkinderen)
Geslacht: vrouw
Beroep: administratief bediende
Hobby's: lezen. reizen, wandelen


Tangui en Anita Loosen-Van Dessel wonen in Kontich. Samen zijn ze verantwoordelijk voor het nazorg-werk van ERTS. Heel in het begin - toen ERTS nog gebruik maakte van de nazorglijn van de EO - reisden ze daar iedere keer voor naar Berchem, maar al enkele jaren staat de nazorg-telefoon bij hun thuis. Dat spaart de verplaatsing, maar heeft tevens als voordeel dat er niet alleen de eerste uren na de uitzending de telefoon kan opgenomen kan worden, maar dat er op de andere dagen dikwijls ook een luisterend oor is. Wij wilden graag weten, wat het nazorg-werk eigenlijk inhoudt.

"Enkele jaren geleden werd ons in de gemeente gevraagd of we de co÷rdinatie wilden doen van het nazorgwerk van ERTS. We hebben daarover gebeden, en we hebben besloten in dit werk te stappen. Wat we toen nog niet wisten, dat er nog geen andere nazorgers waren. Veel te co÷rdineren viel er dus niet, maar nazorgwerk was er des te meer!"

Dus er wordt gereageerd op de uitzendingen?
"Zeker. Met onze programma's komen we bij de mensen thuis, en vinden we gehoor bij degenen die een direct gesprek vaak te confronterend vinden. Als ze zelf het initiatief kunnen nemen om al dan niet te reageren, voelen ze zich meer op hun gemak: op hun eigen tijd, en op hun eigen ritme".

Hoe zit het eigenlijk met die reacties?
"Ik denk dat we gemiddeld 8 Ó 10 telefoontjes per uitzending krijgen. Het hangt er een beetje vanaf of er gelijk na de uitzending voetbal is - dan is het wat minder, en bellen de mensen vak de dag daarna. Natuurlijk is het ook zo dat als we iets weg te geven hebben, er veel meer gebeld wordt. Dan kunnen we gemakkelijk 30 oproepen krijgen.

Wat is bemoedigend?
"We kregen bijvoorbeeld rond Oud en Nieuw een telefoontje van iemand die ons eerder dat jaar met een probleem had gebeld, en ons nu wilde bedanken. 'Het gaat nu veel beter, en ik bezoek een gemeente', kregen we te horen, en we vonden dat fantastisch. We zijn ervan overtuigd dat er nog veel mensen op een of andere manier geholpen werden, ook al laten ze dat dikwijls niet weten. Er bellen ook mensen die het helemaal niet met ons eens zijn, maar die aan het einde van het gesprek toch meer begrip tonen".

Wat voor vragen worden er gesteld?
"Het gebeurt dat ze meer over het programma willen weten, of dat ze in contact willen komen met de persoon die ze gehoord hebben. Veel mensen willen wel iets meer over Jezus weten, maar ze zitten zo vast in het stramien van traditie en religie, of zijn gevangen in de drukte van het alledaagse leven. Door de uitzendingen beginnen ze zich toch vragen te stellen, en willen ze verder praten. Dat zijn nog niet altijd direct 'bekeringen'. Ik denk ook niet dat je iemand kunt bekeren, maar je kunt hem of haar wel een stap dichter bij het kruis van Jezus brengen. Dat hopen we te doen, en daarom zullen we ook voor iedere uitzending om Gods leiding bidden. Dat is ook nodig, want sommige gesprekken zijn heel moeilijk. Zeker als mensen met zelfmoordgedachten zitten."

Tangui zit overigens niet zo gauw om een woordje verlegen. Vroeger werkte hij als vertegenwoordiger, en deed hij veel mensenkennis op. Alleen was er toen zo goed als geen tijd om aan de Heer te denken. Nu het lichamelijk niet meer mogelijk is om dat werk te doen, heeft Tangui andere prioriteiten in zijn leven kunnen stellen, en kan hij ook tijd vrijmaken voor de medemens. Dat is nodig, want soms kan een gesprek behoorlijk lang duren ...

"Er zijn mensen die ons bellen, en die zeggen: 'dat is wel allemaal gemakkelijk gezegd, maar ...'. Dat zijn doorgaans de lange gesprekken. Naar aanleiding van de uitzending over gezondheid en vergeving, belde ons iemand die zei: 'ja, maar dat kan ik niet vergeven'. En dan voelt ge de nood van zo iemand, en weet je dat die een relatie met Jezus nodig heeft. Maar soms moet je eerst een kwartier of een half uur luisteren, voordat je kunt beginnen om iets te vertellen. Maar als je dan iemand kunt verder helpen - soms zelfs naar een gemeente kunt laten verwijzen - dan geeft dat een enorme voldoening. Dat is genade, een bemoediging van de Heer".

« terug