Home
TV
Radio
Over ERTS
Agenda
Reacties
Nieuws
Links
Medewerkers


Zoeken op ERTS

               ERTS medewerkers - detail
 
Arie AMBACHTSHEER
Arie AMBACHTSHEER - Programmacoördinator

Afdeling: Bestuur
Geboren in: 1948
Gehuwd met: Riet
Ouder van: drie kinderen, 5 kleinkinderen
Geslacht: man
Beroep: gepensioneerd regisseur
Hobby's: volleybal, fotografie, reizen
Hoe ben je bij ERTS terechtgekomen?
Nadat ik rond mijn zestigste gestopt was met werken hield ik veel vrije tijd over en ben ik begonnen met allerlei vrijwilligerswerk. Ik hielp al jarenlang in een inloopcentrum in op de Wallen in Amsterdam. Dat breidde ik verder uit maar ging ook nieuwe dingen doen. Onder andere een handje toesteken in de jeugdzorg. Verder maak ik foto’s voor verschillende tijdschriften. Teveel om op te noemen. Ik wou dolgraag andere zaken doen dan vroeger. Liever met mensen werken dan weer voor televisie werken! Dat laatste is allemaal zeer vluchtig. Het klinkt alsof ik mijn verleden wil vergeten, maar dat is niet het geval. Ik wou mijn focus verleggen. Mijn lievelingsstukjes uit de Bijbel is zijn: de Here Jezus die uitkijkt uit over de scharen en met ontferming bewogen is. Omdat zij waren als schapen zonder herder. Én de oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Ik dacht vaak heel zwart wit , maar nu ben ik in een fase van : ik wil er zijn voor de mensen. Uiteindelijk kwam ik via Adrie van den Berk, die voorzitter is bij ERTS, in contact met deze stichting. In eerste instantie gaf ik vooral advies op afstand en was ik bestuurslid. Maar nu reis ik vaker af naar België om de zaken wat meer van nabij te volgen en aan te sturen.

In welk opzicht kan ERTS iets betekenen voor Vlaanderen?
Ik vind het schitterend dat ERTS geld ontvangt om programma’s te maken. En we moeten in die programma’s zo goed mogelijk het evangelie vertellen. Vlaams, levensecht, authentiek en herkenbaar. De blijde boodschap verkondigen op een ontspannende manier en ik denk dat ERTS prima daarin slaagt.

Wanneer bent u tot bekering gekomen?
Ik ben opgevoed in een gezin dat naar de gereformeerde kerk ging. Ik was als kind gedoopt en later toen ik achttien jaar was, legde ik de belijdenis van mijn geloof af. Dat heeft voor mij altijd aangevoeld als een keuze voor de kerk in plaats van een keuze voor het geloof. Op mijn vierentwintig jaar had ik niet genoeg uitdaging in mijn leven meer en besliste ik bij de EO te gaan werken. Later kwamen mijn vrouw en ik via een predikant van een baptistenkerk, die vaak bij ons thuis kwam praten, terug in een gemeente. Een warm nest, met enorm veel vrijheid, om zelf te ontdekken,wie God is. En dat je zelf verantwoordelijk bent voor een belangrijk deel van jouw geloofsontwikkeling.

Wat vindt u van de televisie- en radio-uitzendingen de dag van vandaag?
We zitten nu in een gevoels- en in een praatcultuur. Er zijn heel veel talkshows en weinig programma’s die echt diepgang hebben. Het moet vooral niet teveel kosten! Het is een tijdperk waarin gemakkelijke televisie wordt gemaakt. Bij ERTS wordt interesse getoond voor het leven van diegene die aan het woord is. Eerst luisteren, dan vragen en daarna met zorg samenstellen. Zo ontstaat een reportage die de werkelijkheid zo waarheidsgetrouw mogelijk weergeeft. Echt doorleefde levensverhalen, waarin mensen geďnteresseerd raken. Ook al heb je maar twintig minuten de tijd, een prachtige uitdaging voor ons als christenen!

Wat zou u in de toekomst graag nog met ERTS bereiken?
Ik zou heel graag meer jongeren willen aantrekken als medewerkers. Het liefst jongeren die de functie als programmamakers op zich nemen en hen vervolgens coachen. Hen proberen te onderrichten en te adviseren. De combinatie van jongeren en vrijwilligerswerk acht ik ook zeker mogelijk. ERTS is aan het vergrijzen, of verlies z’n haar. Medewerkers heb je nooit te veel! Vele handen en voeten maken licht werk.

Welke ervaring is tot nu toe je leukste geweest bij ERTS?
Dat is mijn reis naar Roemenië geweest, samen met Stef Stes. Daar hebben we een Vlaams echtpaar gevolgd die werken onder de zigeuners. En in een uitzending hiervan verslag gedaan. Een programma om heel fier op te zijn! We konden laten zien hoe je door goede relaties het evangelie kan brengen. Op een eerlijke, eenvoudig en doeltreffende manier.

Is er nog een leuke anekdote die je graag kwijt wilt?
In Nederland heb ik vele verschillende programma’s geregisseerd, zoals ook sport. Heel vaak zat ik zondag ’s morgens in de kerk om dan later op de dag in de studio of op een evenement te regisseren. Dat wisten de collega’s op het werk. Altijd had ik een heel oude Bijbel van mijn vader bij de hand. Soms vroegen collega’s: “ja jij vertelt dat nu wel, maar staat daar dan iets van in de Bijbel?” Dan nam ik het wat gehavende bijbeltje uit mijn koffertje en praten we er samen even over door. De mensen respecteerden dat. Maar het gebeurde gelukkig niet alleen op zondag. Eens heeft een presentatrice in een actualiteitenprogramma hele stukken aan de kijkers voorgelezen, het bijbeltje in de hand, met de afsluitende woorden: "ja, zo denken christenen hierover". En zo kreeg je de informatie op een hele eenvoudige natuurlijke manier aangeboden. Dat vind ik het mooist aan geloven in God, dat je zelf keuzes mag maken. En heb je het eenmaal gedaan, dan kom je woorden te kort..

« terug