 KLEINZALIG - 02-05-2007 om 19:15
Klik hier om deze aflevering te beluisteren » KLEINZALIG - Uitzending 02/05/2007
Welkom Jean: Goedenavond beste luisteraar, welkom bij deze uitzending van ERTS, de Evangelische Radio & TelevisieStichting. We vertellen u waarschijnlijk niets nieuws als we zeggen dat de Hollanders graag lachen met de Belgen. Maar als een Belg met échte humor naar een wedstrijd in Nederland trekt, weet hij ook te scoren. Onlangs werd een landgenoot bekroond door de jury van het cabaretfestival 'Kleinzalig'.
Heel verrassend op de eerste plaats, is iemand geëindigd die alles goed deed. Hij had interactie met het publiek, hij gebruikte van rekwisieten. Op nummer 1: Jo De Rijck! Gefeliciteerd!
Jo: Als kind ben ik altijd bezig geweest met circus en goochelen en zo, en mijn droom was om later clown te worden. Toen ik acht jaar was, heb ik de Nieuwe Snaar gezien en in die voorstelling had ik ineens zo van het cabaret: dat is het van het. Ik ben begonnen met kleine goocheldozen, zoals de meeste goochelaars. Ik denk dat ik een beetje alles heb gedaan van circus en goocheltechnieken: vuurspuwen is een van die dingen. Ik zit in een circuswinkel momenteel en daar werk ik halftijds en de andere helft doe ik nu cabaret.
Act Jo (festival), En om er een beetje een circusgevoel in te krijgen tellen we allemaal tot drie, dat is gezellig en dan weet je hoe lang je nog hebt, OK?
Jo: Wat is humor? De definitie is, humor is de opgebouwde spanning terug ontladen. Voor mij dan eigenlijk is humor vooral een beetje licht kijken naar de dingen van het leven, vooral alles niet te zwaar zien en vooral een beetje spelen. Ik denk dat dan een heel moeilijke vraag is en ik kan dan heel overtuigd mijn mening geven maar iemand anders gaat toch een klak andere mening hebben. De moppen aan de toog zijn denk ik een heel klein deel van de humor. Heb nu één christelijk mopje da ik ken en ik bibber al als ik ze moet vertellen, altijd. Dat is voorgeprogrammeerde humor, maar ik denk dat je nog veel meer humor hebt in het dagelijks leven van dingen die gebeuren. Iemand die tegen een glazen deur loopt of zo iets, dat is ongelofelijk grappig als ge dat ziet dat is humor die ge niet kunt plannen. Ja, en zo zijn er honderd en één dingen, dingen die fout lopen, zijn soms veel leuker dan dingen die goed gaan.
Act Jo:'k Ben nog nooit zo onzeker geweest over deze act, geen probleem, Bea ben je gelovig? Dan komt alles in orde.
Carla: Jo de Rijck brengt cabaret vanuit christelijk oogpunt; zo vanzelfsprekend is dat niet, want als kind kon het geloof hem maar matig boeien.
Jo: Als kind had ik eigenlijk een serieuze hekel aan het geloof. Toen ik elf jaar was, zat ik op een kinderkamp, een beetje gedwongen door mijn moeder. En dat was een christelijk kamp, en ik zat daar heel zwaar tegen mijn zin, maar op de laatste avond van het kamp, was er een avond waar iedereen aan het zingen was naar God toe en waarvan de mensen zegden van God kom a.u.b. in deze ruimte zeg maar, we willen een ontmoeting hebben met U. Ik voelde echt een liefde in mij van waarvan ik wist dat komt niet van mij dat komt van God.
Toen dat ik naar huis ging was ik het alweer kwijt, het was zoiets van ja, het zal maar een gevoel geweest zijn maar als tiener ben ik daar wel naar op zoek gegaan. Ik zat als tiener ook in een tienerclub van onze kerk, mijn hoofdmotivatie was de snoepjes die we kregen en de meisjes die daar zaten, maar stukje voor stukje vertelde ze altijd meer van over wie God is en zo. En ik weet niet, maar mijne frank begon zo een beetje te vallen van, er moet toch iets meer zijn en het kan toch niet zomaar toevallig zijn dat we hier zijn, en door naar tienerkampen te gaan, heb ik eigenlijk, heb ik daar zo weer een ontmoeting gehad met God en omdat je daar in een hele groep mensen terecht komt die allemaal een hele persoonlijke relatie hebben met God en dat daagt je wel uit en daar heb ik toch denk ik God mogen ontmoeten op die tienerkampen. Maar toen ik dan thuis kwam na een week of twee dan liet ik het weer helemaal vallen omdat het te moeilijk was omdat ik toen nog dacht om dicht bij God te mogen zijn, dat je perfect moest zijn.
Carla: Op z'n 21ste kwam Jo tot de conclusie dat zijn leven méér moest zijn dan de clown uithangen. Hij besloot zich verder in het geloof te verdiepen en zo raakte hij geëngageerd in missiewerk. Op die manier kwam hij in Kosovo terecht, waar de nasleep van de oorlog nog duidelijk voelbaar was.
Jo: Je ziet daar in de muren hier en daar de kogelgaten nog zitten, de straten zijn nog opengebroken, een heel donker en grijs land. Als ge daar toekomt dan denkt ge: het is toch niet zo erg, wat zitten ze daar toch altijd over te klagen. Maar als ge drie maanden onder die mensen woont, dan voelt ge ineens die druk, ge word er echt depressief van dat hangt echt nog in de kleren van dat land.
Kosovo was echt een cultuurshock voor mij en een heel gezonde shock ook. Het is ook een land waar de elektriciteit maar drie à vier uren brand per dag brand en je weet niet welke drie, vier uur.
Bijvoorbeeld: als in België de stroom uitvalt dan is er grootte nieuwsuiting en een grote paniek. Terwijl ik heb geleerd dat het eigenlijk niet zo helemaal belangrijk is, waar er zijn heel veel dingen van comfort waar je heel snel in vast hangt. Maar ik heb daar toch geleerd dat je veel minder nodig hebt om gelukkig te zijn dan dat we denken. Ik Denk wel dat het een stukje levenswijsheid heeft gegeven zegt maar, en ze zeggen altijd, een goeie clown moet veel gejankt hebben en ik denk dat ik Kosovo veel heb afgezien en ook wel een beetje iets heb geleerd van het leven maar ik ben nog een jonge kerel. Ik ben 25 jaar en 'k kan niet echt zeggen da 'k al veel levenswijsheid heb of zo.
Jo (festival), Ik ben gespecialiseerd in het africhten van stoelen, daar ben ik heel goed in.
Jo: Wat voor mij christelijk cabaret is, is cabaret zonder vloeken en zonder mensen af te breken, het is eigenlijk cabaret zonder dat je eigenlijk steken gaat geven en dat je mensen en God in hun waarde laat, en dat is vrij uniek omdat meestal de helft van een voorstelling gebaseerd is op steken gegeven op mensen steken geven op het publiek. Bekende personen erbij halen en die door het slijk halen en daar is ongelofelijk veel humor op gebaseerd en als je dat eruit laat dan krijg je proper cabaret maar ook heel moeilijk cabaret. En een tweede zaak wat christelijk cabaret kan zijn is cabaret met een boodschap dus met het Evangelie, of een kijk op de wereld als christen.
Als je ziet hoe Jezus met dingen omging, dat is ongelofelijk komisch omdat in Zijn tijd was Die een ongelofelijk controversieel persoon Die overal tegenaan sjotte waar da ge maar tegenaan kon sjotten denk ik.
Wat is de grens een beetje, wanneer ze mensen in hun waarde kunnen laten, ik denk wanneer ze een voorstelling hebben gespeeld en Jezus zit in het plubliek en ze kunnen Hem nog recht in de ogen kijken dan denk ik wel dat je een christelijk cabaret hebt of toch, cabaret vanuit een christelijke beleving gemaakt.
Jean: Hebben christenen eigenlijk wel humor, of zijn dat van die saaie mensen die alleen maar bezig zijn met ernstige dingen?
Jo: Christenen zijn bezig met ernstige zaken van het leven, maar ik denk dat iedereen wel bezig is met ernstige zaken van het leven. Ik denk alleen dat christenen soms het idee hebben dat zij er alleen mee bezig zijn, ik vrees dat dit een beetje een gedachte gang is die in sommige kerken is binnen geslopen. Ik denk dat iedere mens met zingeving bezig is, ik denk dat iedere mens wel bezig is met waarde geven aan zijn leven, het goede willen doen, het helpen van andere. Ik denk dat we als christenen alleen maar een stapje meer hebben dan alleen maar een persoonlijke relatie met God en dat die God probeert ons te helpen om het ook waar te maken. Ik denk dat we als christenen meer en meer ontdekken dat we echt geen haar anders zijn dan andere mensen behalve dat we God in ons leven toelaten.
Je ziet inderdaad: in heel veel kerken heb je toch dat beeld daar moet je heel stil zijn, heel vroom zijn, mocht je vooral niet lachen, vooral u niet amuseren of zo. Ik geloof persoonlijk dat er niets van klopt van dat beeld, ik hoop wel dat het zo is, ik bedoel, ik heb ook ogen, als ik rondkijk dan is het zo dat heel veel kerken een hele sirene vrome bedoening zijn. Maar ik geloof als geloven draait om een relatie met God op te bouwen als God diegene is die ons gemaakt heeft, als God diegene is humor die in ons heeft gelegd dan snap ik niet waarom een kerkdienst altijd even droog zouden moeten zijn. Dan snap ik niet dat christen zijn, gelovig zijn een saai leven zou moeten zijn. Ik denk als je een relatie hebt met God dat dan je leven pas uitdagend zou moeten worden omdat je Iemand hebt die eigenlijk boven u staat en die ook nog eens persoonlijk is met u. Wat mijn ervaring is dat als ik echt christelijk leeft, dat er heel veel humor in mijn leven zit omdat God uitdaagt en dingen toont die ik anders nooit zou zien.
Jo: Ik zocht iemand om mij een beetje te verkopen in Nederland en kleinkunstig is een bureau dat christelijke cabaretiers verkoopt in Nederland, dus ik had contact genomen bij hun in Nederland en hij zei ja, binnen een paar weken is er hier een cabaret wedstrijd, werkt hier maar eventjes aan mee dan kan ik u zien of je voldoet en kan ik zien of je goed genoeg bent. Dus eigenlijk alleen om met dat bureau te kunnen samen werken heb ik deelgenomen aan die wedstrijd.
Carla: Jo kwam, zag en overwon in Nederland; dat nieuws raakte ook in Vlaanderen bekend, zèlfs bij de volgens sommigen humoristische 'Rechtvaardige Rechters'.
Jo: Drie weken eerder, begin februari was ik nog een heel beginnend cabaretier, ja helemaal zonder optredens, ik stond nog helemaal nergens en drie weken later heb je in al de kranten gestaan en komt je ineens aan het tafel te zitten met Jan Verheye en nog een heel pak BV’s, 't is ineens een heel gekke wereld waar da je in rolt."
Jean: Je hebt nu dat succes gehad in Nederland; wat zijn je plannen voor de toekomst? En ga je ook Vlaanderen veroveren?
Jo: Het doel is om tegen volgend jaar, dus januari 2008, twee keer drie kwartier kan hebben, dat ik echt in theaters kan spelen. We hebben al een eerste boeking voor een theater, volgend jaar en voor mij is dat een enorme uitdaging, want ik ben een jonge cabaretier, ik ben echt nieuw in dit vak en om klaar te zijn om het niveau zo hoog te hebben dat je in een gewoon theater kunt staan daar is nog wat werk aan dus ik doe nu heel veel opleiding try-outs heel veel optredens om naar dat doel toe te werken.
Jo: Omdat ik vroeger clown was en ook goochelaar deed ik altijd visuele dingen, visuele grappen ik moest altijd voor kinderen ook heel interessant zijn en ik heb eigenlijk leren denken als ik een voorstelling schreef volledig in het kader wat er visueel gebeurd en cabaret nu, voor mij is dat de uitdaging om daar een beetje vanaf te stappen en ook met tekst en inhoud bezig te zijn. In mijn nieuwe show ‘ik ben een beest’, ben ik minder visueel omdat het meer gaat op tekst en op de inhoud daarvan.
Jean: Is cabaret hard werken, of is cabaret een plezier?
Jo: Cabaret is soms ongelooflijk hard werken, een loodzwaar beroep, maar soms vooral als u voorstelling klaar is en ge weet waar je lach momenten zitten ge weet hoe je het moet spelen en ge hebt een leuke zaal, dan is cabaret eigenlijk genieten en het is schandalig dat je het u beroep noemt, je bent gewoon aan het spelen en je word er voor betaald.
Jean: Hoe zou je bij de mensen bekend willen staan als cabaretier?
Wat zouden de mensen van je moeten zeggen in één slagzin wie Jo de Ryck is …
Jo: euh... geweldig leuk om naar te gaan kijken."
Jean: Tot zover dit programma. Voor een reactie belt u ons telefoonnummer: 03 457.00.00; 03 457.00.00. U kunt de uitzending van vanavond herbeluisteren op onze webstek:www.erts.org. Daar staat ook de tekst om na te lezen. Wij zijn er weer over veertien dagen, zelfde tijd, zelfde zender. Graag tot dan!
Hé Jo, wat is er nu van die christelijke mop jong? Kom er eens mee voor de dag!
Jo: 'k Zal mijn best doen, er komt een missionaris en gaat naar Afrika en de eerste week heeft hij al zitten hij zit daar in de jungle en opeens komt daar een leeuw op hem af en die leeuw komt recht op hem af en die missionaris die begint te bidden van o God help mij, help mij, bekeer die leeuw, bekeer die leeuw en ineens vlak voor die missionaris stopt die leeuw en die leeuw doet zijn ogen toe en die vouwt zijn handen en die missionaris denkt van o God dank u wel en die gaat naar die leeuw die gaat luistenen naar dat gebed en hoort die leeuw bidden Heer, zegen deze spijze, amen.
|
Home
