Home
TV
Radio
Over ERTS
Agenda
Reacties
Nieuws
Links
Medewerkers


Zoeken op ERTS

               ERTS Radio - Detail van de uitzending
 
OPGEGROEID IN DE KERK ... - 07-05-2014 om 20:02

Klik hier om deze aflevering te beluisteren »

ERTS R294 - UITZENDING 07-05-2014 – OPGEGROEID IN DE KERK

Welkom door Jean Loyens:
Goedenavond beste luisteraar, welkom bij ERTS, de Evangelische Radio- en Televisie Stichting. Het komende kwartier brengen we door in Leuven. Tussen de vele studenten die daar al naar het einde van het universitair jaar uitkijken, ontmoeten we er enkele die een opvallende keuze gemaakt hebben. Ze zijn opgevoed in een gelovig gezin en proberen zelf ook iets te doen met de overtuiging die ze van hun ouders meekregen. Niet als een kopie van thuis, maar op hun eigen manier. Ciara Goossens zocht ze op en sprak met hen. De eerste die zij tegenkomt, is Christiaan, student aan de Evangelische Theologische Faculteit …

Christiaan Van Dorp: Ik studeer theologie en mijn afstudeerrichting is kerk en pastoraat. Kerk en pastoraat is de meer praktische richting, noemen ze dat dan, maar het is vooral de theorie over de praktijk, maar het gaat dan over vakken als liturgie, hoe je in dienst bijvoorbeeld in elkaar steekt, of preekkunde hebben wij ook in die richting. Wij studeren er tenminste voor dus dan moeten we het goed kunnen uitleggen ook aan de mensen die het graag willen weten.

Christiaan: Het was absoluut niet mijn droom om ooit theoloog te worden. Ik denk eigenlijk het laatste. Mijn vader die had ook theologie gestudeerd en als kind had ik altijd zoiets van: dat wil ik absoluut niet worden. Ik wou eerder topsporter worden, maar het is nu toch dit geworden en ik heb er absoluut geen spijt van.

Commentaar Jean: Becky kwam voor een schoolopdracht terecht bij de jeugdbeweging BREEZE. Inmiddels werkt ze deeltijds voor die organisatie terwijl ze haar studie communicatiewetenschappen afrondt. Ze zet zich in voor verschillende projecten die jongeren samenbrengen rond geloof.

Becky: Vanavond gaat hier de PrijsAvond Leuven door, dat is een evenement van de jongerenorganisatie BREEZE en dat gaat drie keer per jaar door in de Pieter De Somer-aula in Leuven.
Ciara: Prijsavond Leuven, wat moeten we ons daarbij voorstellen ?
Becky: Het is eigenlijk een avond waar honderden jongeren samenkomen om God te aanbidden, te prijzen voor wat Hij gedaan heeft, wie Hij is, er is ook altijd een preek en creatieve elementen zoals een dramastuk. Het is een unieke gelegenheid om met honderden jongeren samen te komen om echt te zien: ik ben niet alleen. Jongeren van heel Vlaanderen komen hier samen, alle leeftijden eigenlijk.

Michiel: Het gaat over God en dat is het enige punt eigenlijk.
Ciara: En staan jongeren de dag van vandaag daar nog voor open?
Michiel: Ik denk het wel. De een zoekt het in uitgaan en fuiven en zat zijn tot in de ochtend. Wij zoeken het bij God.
Ciara: En wat is dan het nut zo’n avonden hier?
Ik persoonlijk bekijk het vooral als mensen weer terug zien en zo, want op zich deze dingen hebt ge ook in een kerk, muziek en zo, alleen is het dan minder op uw leeftijd aangepast en minder modern misschien …

Ciara: Christiaan, je bent als christen opgevoed, vond je dat niet lastig, als puber ?
Christiaan: Ik vond dat zeker lastig, ja, mijn ouders die werkten in de kerk en voor hun leek dat heel erg vanzelfsprekend, geloven, en geloven is toch iets wat je niet ziet, toch geloven, dus ik vond dat wel heel moeilijk als puber.
Ciara: En beperkte zich dat dan enkel tot op zondag naar de kerk gaan ?
Christiaan: Voor mij niet, ik ging altijd ook mee op weekend en op kamp en dat was voor mij wel een moment dat het wat dieper ging voor mij. Dat waart ge met allemaal jongeren van dezelfde leeftijd samen en dan kon je plezier maken, maar aan de andere kant in de samenkomsten zingen en iets van de boodschap uit de Bijbel horen.
Ciara: Nu, je bent jongvolwassen, is je visie op het christen zijn intussen veranderd ?
Christiaan: Ja, absoluut, sinds ik zelf een beslissing heb gemaakt om ook Jezus te volgen, is voor mij veel meer gaan leven. Dus ja, het is enorm veranderd sindsdien.

Commentaar Jean: Ook Ruben komt iedere week naar Leuven voor zijn studie theologie. Die richting was voor hem een 'last minute' beslissing, want hij was al ingeschreven in een kunstacademie. Ruben vindt zich evenzeer kunstenaar als theoloog. Een combinatie die hij niet vreemd vindt:

Ruben: Kunst en theologie zijn volgens meerdere mensen, waaronder mijzelf, best wel vereenzelvigbaar, namelijk, ze hebben allebei het aspect van dingen bevragen en proberen een aspect ervan er uit te lichten en dat uit te diepen en te presenteren aan een breder publiek.
Vanuit de ETF ben ik in mijn eerste jaar aangesproken geweest om in de kapeldiensten die elke woensdag middag doorgaan…om daar een soort van kunstthema in te brengen. Een van de meest memorabele projecten die we gedaan hebben, was: op Aswoensdag hadden we een ruw stoffen zak…hadden we verknipt in lapjes, en door as gehaald. En iedereen die binnenkwam kreeg een lapje in zijn hand, en moest dat de volledige samenkomst bijhouden in de hand. En het fenomeen dat dan plaatsvond was iedereen hun handen werden vuil en als je nu vraagt aan mensen: herinner je je nog die ene kapeldienst…twee jaar geleden…waar je dat lapje stof kreeg? Dan herinneren ze zich wel die kapeldienst en zelfs ook ten dele waarover het ging. Terwijl als je zou vragen: waar ging de kapeldienst vier weken geleden over? Bijna niemand kan het je nog zeggen.

Becky: Ik denk dat heel veel jongeren niet bezig zijn met wat het doel van het leven is. Op een bepaalde leeftijd komt dat natuurlijk wel naar boven, maar veel jongeren zijn wel zo druk bezig met het aanbod dat deze wereld heeft. Je kan studeren wat je wil, je kan studeren waar je wil, je kan reizen naar waar je wil, je kan vrijwilligerswerk doen, je kan alles doen wat je wilt, dat er weinig tijd is om nog na te denken. Maar op het punt dat mensen wel nadenken, denk ik dat we een belangrijk verschil kunnen maken.

‘Het was een spreker, maar echt wel aangepast aan jongeren, zeg maar’.
Ciara: en over wat had hij het dan?
‘Het ging over onzeker zijn, over angst die mensen hebben, over teleurstellingen die we hebben gehad in het leven en daardoor soms misschien ons geloof verliezen in God en het was echt iets waar iedereen zich wel in kon terugvinden.
Ciara: Ik veronderstel dat je dit waarschijnlijk verkiest boven een avond op café met vrienden ?
‘Een avond op café hoort er natuurlijk ook bij, maar ik vind het zeer fijn en opbouwend om ook een avondje te spenderen aan een prijsavond.

Commentaar Jean: Ruben is er van overtuigd dat de meeste mensen veel meer bezitten dan ze echt nodig hebben. Zelf hoopt hij later met weinig toe te kunnen komen. En als hij zich dan toch iets aanschaft, dan is het bij voorkeur tweedehands. Zo restaureert Ruben momenteel een oud Volkswagen-busje.

Ruben: Als ik met mijn studie bezig ben, dan is dat voornamelijk hoofdwerk en hieraan kan ik echt met mijn handen bezig zijn.
Ciara: Is dat iets typisch aan christenen om dingen te hergebruiken en bijvoorbeeld niet direct een splinternieuwe auto aan te schaffen ?

Ruben: Het is niet per se typisch christelijk om dingen te willen herbruiken. maar ik denk wel dat mensen die er een missionaire levensstijl op proberen na houden wel zich gedwongen doen om sommige dingen wat minder duur aan te kopen, ja’
Ciara: Je zegt missionaire levensstijl, heb jij dan ook een plan ergens, ja, in Afrika in een hutje te gaan trekken?
Ruben: Ik heb die droom nog wel steeds om de zending in te gaan, maar de dag van vandaag is mijn visie op zending ietsje ruimer dan in een hutje in Afrika gaan wonen. Naar mijn gevoel is zending eerder een levenshouding dan dat het echt een specifieke activiteit is. Zending is meer dan een beslissing om iets te gaan doen, het is gewoon het zien van mogelijkheden en proberen op een voor jezelf en voor anderen verantwoordbare manier om te gaan met dingen die je tegen komt.

Commentaar Jean (12”): Geloof is niet erfelijk. Dat je ouders een vaste overtuiging hebben, wil niet zeggen dat je als kind nooit twijfelt. Of God bestaat is iets wat je zelf moet ontdekken, vindt ook Christiaan.

Christiaan: Toen ik zestien was, toen was ik ook op een soort kamp, een sportkamp en daar was een team van Amerikanen die kwam basketballen, en die zeiden tegen mij: God heeft een toekomst met jou en Hij wil iets met jouw leven doen. En ik had zoiets van ‘yeah right’, dat zal wel. Ik geloof zels niet, ah ja ik twijfel zelfs of dat God bestaat, ik weet het allemaal niet. Toen ben ik echt ook gaan bidden, dat had ik van thuis uit ook mee gekregen. Als God echt bestaat, Heer laat dan maar zien dat U bestaat hè. Dan wil ik ook wel bewijs zien. Misschien niet zo christelijk van mij. Maar ik heb daar een paar maanden echt voor gebeden en toen was ik op zo’n weekend en daar zag ik echt dingen gebeuren, waarvan ik dacht: dat kan niet menselijk zijn, dat moet iets van God zijn en ik voelde iets warm worden van binnen alsof er iets tegen mij zei van: kijk hier hebt ge uw bewijs, nu gaat ge Mij volgen, en sinds dat moment is er echt veel veranderd in mijn leven.

Ciara: Kan je me in je eigen woorden trachten te omschrijven wat het is om christen te zijn, om evangelisch christen te zijn ?
Christiaan: Ja, ik geloof gewoon dat als ge als christen in het leven staat, dat ge zoveel meer hebt dan alleen de fysieke dingen. Ik bedoel: vrienden kunnen u teleurstellen, geld, ja met deze economie kan zomaar weggaan. Als ge gelooft in God, dan is dat iets wat niet verandert. Hij is iemand die er altijd is en voor mij is dat gewoon een enorme steun in mijn leven om te weten dat Hij er is, altijd, of het nu goed gaat, of slecht gaat, of wat dan ook.
Ciara: En ben jij dan zo’n christen, iemand die nooit twijfelt als hij bijvoorbeeld iets leest in de Bijbel, die zich daar geen vragen bij stelt?
Christiaan: Nee, absoluut niet. Ik denk dat twijfel heel menselijk is, en zeker iets dat bij het gelooft hoort en past. Ik denk, iemand, een christen die niet twijfelt in z’n hele leven niet, daar heb ik mijn twijfels bij.

Becky: Ik denk dat twijfelen iets is wat bij het leven hoort. We kunnen van heel weinig dingen zeker zijn. Ik geloof wel dat de Bijbel een zekerheid biedt, maar dat wil niet zeggen dat ik nooit twijfel aan al die verhalen die daar staan, die klinken inderdaad vaak alsof het verhaaltjes zijn, alsof ze niet echt gebeurd zouden kunnen zijn, maar anderzijds zie ik ook dingen die gebeuren in de levens van mensen die bidden, die dingen vragen aan God en die gebeuren, mensen die genezen worden, mensen die God ook echt horen spreken over hoe hun leven moet vorm krijgen en dan kan ik niet ontkennen dat God bestaat en als ik niet kan ontkennen dat God bestaat, wie ben ik dan om te zeggen dat een deel van de verhalen die in de Bijbel staan, wel een verzinsel zijn …

Ruben: Ik ben gelovig opgevoed, hoewel ik niet zou zeggen, dat ik altijd gelovig ben geweest daarom. Het kan een struikelblok zijn als je altijd gelovig bent geweest. Als je gewoon nooit anders geweten hebt dan zondags naar de kerk, zondagschool, liedjes zingen.
Naarmate je ouder werd, werd het gewoon een vanzelfsprekendheid, dat was gewoon normaal en dan kwam je op school mensen tegen die dat allemaal niet deden en dan was er iedere keer weer die switch van zondag zit ik in de kerk en dan de rest van de week zitten we in de wereld. En dat is een scheiding die ik al heel jong aanvoelde, en die ik ook gewoon mijn volledige tienerjaren meegemaakt heb, want ook daar was ik niet iemand die stond te springen om naar de kerk te gaan, want ik had niet het gevoel dat het me iets opbracht, dat het ergens nut had of zo.

Becky: Christen zijn betekent voor mij eigenlijk dat je er voor kiest om de manier die God bedoeld heeft om te leven, dat je die ook volgt. God heeft ons gemaakt als mens en wie beter dan de Maker van ons weet hoe we op de beste manier door het leven kunnen gaan. In de Bijbel beschrijft Hij heel veel dingen van hoe dat in praktijk kan gebeuren. En als christen geloven wij van de andere kant ook dat die manier die God bedoeld heeft dat dat geen makkelijke manier is, dat we daar vaak fouten in maken en God heeft Zijn Zoon Jezus Christus naar deze wereld gestuurd om die brug te slaan om te zeggen: inderdaad, je kan het niet, maar Ik heb het voor jou gedaan. Jezus heeft zonder zonde op deze wereld geleefd en te leven vanuit die overtuiging dat we zelf niet kunnen leven zoals God het bedoeld heeft, maar dat dat wel ons streven is, dat is voor mij waar het in het christenleven om gaat.

Ruben: Ik weet eigenlijk niet of ik zou christen geworden zijn, mocht ik niet christelijk opgevoed zijn, want ik zou niet weten hoe ik er in vredesnaam mee in aanraking gekomen zou zijn. Ik denk wel dat ik het een zeer boeiende levenswijze zou gevonden hebben. Dus ja, ik weet het niet, ik zou het zeker eens bekeken hebben. En nu ben ik het en blijf ik het.

Christiaan: Het belangrijkste voor mij, om te weten dat ik christen ben en gelovig ben, en dat er een God is, is voor mij te weten dat ik nooit alleen ben. In de mooie tijden, maar ook in de moeilijke tijden, dat ik weet dat er iemand is die naar mij luistert en dat ik altijd iemand heb om op terug te vallen, maar tegelijkertijd ook dat je weet dat het leven hier op aarde niet het enigste is, dat er nog iets veel mooiers komt.
We leven allemaal maar als het meezit tachtig of negentig jaar, en daarna, wat komt daarna ? Dat is een grote vraag dat veel mensen hebben en volgens mij komt er nog een hemel aan en daar begint het pas voor mij.

Becky: Ik denk dat in deze wereld dat we geconfronteerd worden met heel veel ideeën: alles kan, alles mag, iedereen heeft zijn waarheid en we moeten elkaar respecteren. Ik geloof dat er een waarheid is, ik geloof, dat de Bijbel de waarheid is, dat Jezus de weg is, de waarheid en het leven en dat dat hoop biedt.
Jezus geeft hoop, Jezus brengt hoop, Hij is degene die ons leven wilt geven in alle volheid, wordt er in de Bijbel gezegd, en ik denk dat die boodschap een boodschap is die levens kan veranderen.


Afsluiting Jean (35”):
Hiermee zijn we aan het einde van deze reportage. Zoals gebruikelijk staat de tekst van dit programma op onze site, www.erts.org. Daar kan deze uitzending ook opnieuw beluisterd worden. Gelijk reageren ? Bel dan nu naar 03/457 00 00, 03/457 00 00. Wij zijn er terug op de eerste woensdag van juni, zelfde tijd en zelfde zender. Graag tot dan.

 

« terug naar de vorige pagina
Bekijk ook de oude uitzendingen in het archief »