Home
TV
Radio
Over ERTS
Agenda
Reacties
Nieuws
Links
Medewerkers


Zoeken op ERTS

               ERTS Radio - Detail van de uitzending
 
DE KRACHT VAN EEN BRIEF - 04-06-2014 om 20:02

Klik hier om deze aflevering te beluisteren »

ERTS R295 - UITZENDING 04-06-2014 – DE KRACHT VAN EEN BRIEF

Welkom door Jean Loyens:
Goedenavond en welkom bij ERTS, de Evangelische Radio- en Televisie Stichting. Vandaag vragen wij uw aandacht voor een vergeten groep mensen, namelijk degenen die om hun geloof verdrukt worden. Vervolging is iets dat aanhangers van vrijwel elke godsdienst kan overkomen, maar alleen al voor het christendom wordt hun aantal op 100 miljoen geschat. Greet Van den Bergh-Van Hove uit Geel wil iets aan dit onrecht doen en schrijft brieven – veel brieven … Ciara Goossens spreekt met haar.


Ik heb heel erg katholieke opvoeding genoten. Kijk, je gaat elke dag naar de mis, niet dat je de mis zo interessant vindt, maar je gaat lezen in je missaal, ziet daar allemaal levens in beschreven van martelaren en zo en dat spreekt wel aan want dat is een ideologie, een idealisme bij die mensen en die leven daarvoor en die sterven daar zelfs voor, dus ge denkt daar moet wel iets zijn, er is iets, daar zit een aantrekkingskracht in, waar dat ge, dus ik met mijn persoonlijkheid, inderdaad in meegezogen werd.
Greet: Het ging vooral over hun ideologie, denk ik, dat me toen aansprak. En we hadden toen in die tijd ook allemaal prentjes, want als je beloond werd op een kostschool bij de nonnekes, dan kreeg je wel een prentje of iets met een verhaal over een heilige op en zo. En ja, dat leek tegenover uzelf die dan klein en misschien stout of rebellerende puber en zo, dan leek dat allemaal zo ideaal, dat waren heilige mensen en dat contrast was zo groot. En dat echt wel iets om, ja…waar je bewondering voor had, hé. Allez dat iemand kon sterven voor zijn ideaal. Dat het om God ging, ik weet niet of dat zo’n grote rol speeld, maar gewoon het feit, dat iemand zo ver kon gaan voor iets, dat was onbegrijpelijk voor mij.

Ja, ik heb daar verder ook niets meer mee gedaan. Ik heb alleen, toen ik dan tot geloof kwam en naar een evangelische kerk ben beginnen gaan, toen werd ik ineens geconfronteerd met de martelaren van vandaag. Ik wist toen eigenlijk tot op dat moment niet, dat het de dag van vandaag nog martelaren waren. We wonen hier in België. Dus, het geloof had een enorme duik genomen in die jaren, ik geloof dat was zo eind jaren zeventig. Toen ik dus naar die evangelische kerk ging kwam ik ineens met, allez met folders en met tijdschriften waarin dat het leven van martelaren van de dag van vandaag beschreven werden. En dat pakte mij zo enorm. Dat ging over mensen, die leefden op hetzelfde moment dat ik leefde en die vervolgd werden vanwege hun geloof. En ik vond dat gewoon iets onwaarschijnlijks: iets Middeleeuws, dat kon ik begrijpen, of iets nog veel ouder, toen waren de mensen barbaars. Maar nu, ik kon dat gewoon niet begrijpen hoe dat dat kon. En dan ben ik me daar een beetje in gaan verdiepen en ik herinner me de onmacht, dat we niets konden doen om die mensen te helpen.

Er stond wel eens een oproepje in die tijdschriftjes, De ‘Stem der martelaren’, daar denk ik nu aan bijvoorbeeld. En dan schrijf een brief naar de regering van Rusland, om Alexander Ochorotnikov vrij te pleiten en ja, dan dacht ik… Ahja…dat zouden we moeten doen… Maar dan dacht ik: maar ja, wat zal mij een briefje nu uithalen… En ik deed helemaal niets. En ik vond het erg, en ik bleef het erg vinden… En dan heb ik toch eens een brief geschreven, en ik weet dat andere mensen in ons kerkje…we waren niet met zoveel…dat allemaal heel erg vonden… Maar ik wist wel, dat bijna niemand een brief schreef. Waarschijnlijk niet omdat ze dat niet wilden, of omdat ze dat niet erg genoeg vonden…maar ook omdat ze dachten: wat gaat mijn een briefje kunnen uitmaken voor die mensen…

En toen was ik zo eens aan het denken: maar als het ene briefje dat ik zou schrijven…dat ik niet schrijf, omdat het maar een is nu eens twintig zouden worden… En misschien worden het er wel vijftig, want we zijn hier met genoeg mensen… Dat zijn dan wel geen handgeschreven brieven, maar dat zijn dan brieven die ik voorbereid op de computer, en de mensen zetten er hun naam en handtekening onder en schrijven zelf de briefomslag en ik denk dat we eind 2005 aan 100 brieven zaten waar we niet meer onder willen gaan. En ik mag zeggen: dat we op die bijna 10 jaar toch gemakkelijk wel tussen de 5000 en 7000 brieven : geschreven. En in de loop van die jaren hebben we verschillende vervolgde en gevangen genomen christenen, zelfs christenen die in dodencellen zaten…mensen die op hun executie wachten… Die we, misschien niet door ons honderd brieven, maar waar we aan hebben mogen meewerken om die mensen vrij te krijgen. En het is toch in de loop van die jaren een indrukwekkende lijst van mensen die zijn vrijgekomen. De mensen natuurlijk, waarvoor we geschreven hebben, die niet vrij zijn gekomen…die lijst is natuurlijk nog veel langer. En er zijn ook mensen die ondertussen wel mensen die geëxecuteerd zijn, en mensen die nog altijd in de gevangenis zitten.

Ciara: Die mensen waarvoor jullie ijveren, waarvan worden die eigenlijk beschuldigd?
Greet: Ja, die worden dus gewoon vervolgd omdat ze geloven in God…omdat ze een Bijbel in huis hebben…omdat ze bidden, omdat ze… ja, gewoon omdat ze christenen zijn.


Commentaar Carla (12”):
In het kantoor van de organisatie ‘Hulp aan de Verdrukte Kerk’ ontmoeten we Victor. Hij is geboren in Maleysië, een Aziatisch land waar de meerderheid van de bevolking tot de Islam behoort …

1:38:12-1:38:28 (16”)
I was born in a Malay family, a muslim. My dad is Indian, so I am mixed, but the law in Malaysia is if even one parents are muslim, you automatically become a muslim, by law.

Carla: Maleysië kent godsdienstvrijheid, maar wie als moslim geboren wordt, moet dat ook voor de rest van zijn leven blijven. Wie toch wil veranderen, riskeert vervolging en zelfs marteling …

Victor: The Mallei, by constituional law are supposed to be muslim, by law, that means when we are born, we are already muslim, and in our constitution there is freedom of religion for everyone, guaranteed. But unfortunately, by law, tohe 60 percent Maylei muslims, there is no freedom of religion: you are born a muslim, you must die a muslim.
People are beginning to question islam. People want to have the liberty to choose, but what happens is the government in Malaysia is building rmuslim centers, rehabilitation centers, but people that have been in, call it torture centers, it is no rehab center.

Carla: Ook Victor stelde zich vragen bij zijn overtuiging en hij besloot uiteindelijk te kiezen voor het christendom. Het veranderde zijn leven, maar het betekende ook een bedreiging.

Victor: The joy that came out of me that day onwards is supernatural. I used to be a very depressed person, sad,
but, you kow, since that moment I met Jesus, I have been smiling, even in my darkest days, twice in police station, interrogation, they wanted to frighten me, but all I could do was smile.


Ciara: Een vraag waarop het antwoord op het eerste gezicht vanzelfsprekend lijkt… Maar toch eigenlijk… Waarom worden christenen eigenlijk vervolgd? Waarom? Wat hebben ze misdaan dan?
Greet: Daar heb ik eigenlijk ook niet echt een antwoord op, maar ik denk: Jezus heeft gezegd: ze hebben Mij vervolgd, ze zullen u vervolgen. Ik denk dat God, die het goede is…Die allez, liefde is… die alles is wat dat maar goed is, wat we maar kunnen bedenken… Dat dat gewoon een enorm contrast is met het kwade, en dat daar die spanning komt. Het goede en het kwade kan niet samen gaan, en …ik denk, dat het daarvan uit komt. Dus…de strijd tussen goed en kwaad eigenlijk.

Ciara: Waarom houden die mensen dan zolang hun geloof vast, als ze weten dat er zelfs de doodstraf op kan staan?
GVH: Ja, als je echt gelooft in God en in Zijn Woord…dan weet je dat God op de eerste plaats moet komen…het is alles of niets bij God. Of je zet Hem op de eerste plaats, of Hij heeft helemaal geen plaats dan. God komt de eerste plaats toe, en als je God wil volgen, ja…dat heeft consequenties… En bij ons heeft het bijna geen consequenties…in de zin van, we zullen daar niet op aangesproken worden, of voor vervolgd, maar voor die mensen kan het hun leven kosten. in veel gevallen worden die mensen gediscrimineerd, verliezen die hun job, worden die uitgesloten uit hun gemeenschap, uit hun familie… Daar zijn zelfs… In moslimlanden worden soms familieleden vermoord door hun eigen familie omdat ze christen zijn. Dus het is iets onvoorstelbaar voor ons, maar heden ten dage gebeurt dat vol op.

Carla: Victor heeft veel problemen kunnen ontlopen dankzij zijn Westerse naam. Daardoor leek het niet vreemd dat hij een christen was. Toch werd hij verschillende malen door de politie opgepakt en ondervraagd. In Maleysië kan je dat op boetes, stokslagen of gevangenisstraf komen te staan…

Victor: My problem is when I am preaching the gospel to the muslim, when I am leading a mission to the muslim, when I am bringing people to Jesus, so I am wanted for that. The law is that you know it is illegal to preach the gospel to the muslim. It is punishable by at least two years in prison.
They fine you 2000 USD, they cane you like a drug trafficker, and than you spend at least two to five years in prison.

Carla: Victor ontsnapte tot nu toe aan langdurige opsluiting, maar hij kent de gevaren die hij loopt. En toch is hij bereid de risico’s te nemen. Zijn geloof in Christus gaat boven alles.

Victor: The reason I take the risk is because the gospel is true. Whatever the Bible says about Jesus is true and this is something that He has placed in our hearts to serve Him. We must obey Him. Not because of law, but because we love Him. We have found the true meaning of life and love within Jesus. Because we love Him we are doing this.

Carla: Christen worden in Maleysië is en blijft een uitdaging. God gehoorzamen houdt gevaren in, maar God ongehoorzaam zijn, vindt Victor nog gevaarlijker. Dat neemt de schrik niet weg, maar het sterkt wel zijn vertrouwen in Gods genade, mocht hem toch iets overkomen. En hij wil zich zeker geen held noemen …

Victor: My death can not save anyone, my death is an end to this life here, therefore it is a cheap price to pay if that is the call and I know if that happens God will give me the grace for that time. It is just like when I was called to the police station. I can quote all the scriptures, but at that moment I was frightened, I am scared, but I am telling God my fears, help me that Your will be done, if you want me to be here, You know I want to get out of here and He answered my prayers. So I won’t say that I am a superhero or what we are doing is heroic. I am saying that I am totally depending on His grace.

Greet: Ik denk daar dikwijls over van: oei…als het mij moest overkomen… Zou ik volharden, zou ik…allez, tot het einde toe door kunnen gaan? Ik weet het niet. Dan denk ik maar aan de woorden van Jezus, die zegt van: ge moet u geen zorgen maken van wat ge zult zeggen of doen op het moment dat ge zult vervolgd worden…of ter verantwoording wordt geroepen, want dan zal de Heilige Geest u wel helpen. En ik denk, dat we daarop moeten vertrouwen. Ik denk, dat dat ook gebeurt met mensen die vervolgd worden.



Afsluiting Jean (30”):
Tot zover onze uitzending van vanavond. Wilt u reageren, bel dan nu naar 03/457 00 00, 03/457 00 00. Van 13 op 14 juni organiseert Open Doors een Nacht van Gebed voor de vele mensen die ter wille van hun geloof vervolgd worden. Meer info op onze website: www.erts.org. Daar kunt u ook dit programma opnieuw beluisteren of de tekst lezen. Onze volgende uitzending is op 2 juli, ook op Radio 1, maar dan na het avondnieuws van 7 uur. We willen ook nog even meegeven dat u aanstaande zaterdag, 7 juni, om 12:30 u. de herhaling van onze TV-uitzending ‘Geloven 2.0’ op CANVAS kunt bekijken. Nog een prettige avond en graag tot de volgende keer!

 

« terug naar de vorige pagina
Bekijk ook de oude uitzendingen in het archief »