Home
TV
Radio
Over ERTS
Agenda
Reacties
Nieuws
Links
Medewerkers


Zoeken op ERTS

               ERTS Radio - Detail van de uitzending
 
KRUISPUNTEN - 05-12-2014 om 20:02

Klik hier om deze aflevering te beluisteren »

ERTS R301 - UITZENDING 05-12-2014 – KRUISPUNTEN

Welkom door Jean Loyens: Goedenavond luisteraar, welkom bij deze uitzending van ERTS, de Evangelische Radio- & TelevisieStichting. Vandaag laten we u kennis maken met Erwin en Leen Willems. Na hun lerarenopleiding, nu al meer dan dertig jaar geleden, stonden ze maar zelden voor de klas. Toch vormen jongeren en onderwijs de rode draad in hun bestaan. Voeg daarbij een flinke scheut idealisme en een stevige dosis zin voor avontuur, en je hebt alle ingrediënten voor hun gevarieerd leven. Wij volgen dit echtpaar langs de kruispunten op hun levenspad …

Erwin: Ik kom uit een klein dorp, Sleidinge, tussen Gent en Eeklo, mijn papa werkte in een chemisch bedrijf, mijn mama werkte als huismoeder. Ja, toen heb ik op mijn dorp school gelopen natuurlijk als kleine jongen en dan naar het college geweest in Eeklo en daarna ben ik in Gent gaan studeren aan de normaalschool

Leen: Ik ben Leen, opgegroeid in Lokeren, in een gezin van drie kinderen. Ik wou onderwijzeres worden en ik wou een vriendje hebben. Eigenlijk was ik nogal een oppervlakkige tiener, die toch weinig met de diepgaandere dingen bezig is, moet ik zeggen.

Erwin: Het was zo ook typisch de tijd van de zeventiger jaren, protestacties tegen kernenergie, en voor milieu, en ik deed daar allemaal mee mee, maar ook gewoon zoeken naar een doel, ja het zal ook wel met de tijd te maken gehad hebben dan, maar iets meer willen dan gewoon huisje, tuintje en zo voort, dus dat was voor mij wel een belangrijke periode, maar ook een moeilijke periode waar ik me heel veel vragen stelde.

Leen: Ik had eigenlijk een oudere zus en die had een vriend die eigenlijk heel bewust christen geworden is, noemen we dat dan en die bewust met Jezus dan leefde; dus zij is eigenlijk via die vriend dieper gaan geloven en ik heb eigenlijk heel vlug ingezien: dat is wat ik wil, dat ik mijn leven mag leven met Iemand die mij gemaakt heeft, en die het beste met mij voor heeft. Dat heeft wel veel veranderd, ja.

Commentaar Carla: Op de normaalschool deden Erwin en Leen niet alleen veel pedagogische kennis op, ze leerden ook elkaar kennen. Een eerder toevallige ontmoeting leidde uiteindelijk tot een vaste relatie. De herinneringen komen terug wanneer ze hun oude school bezoeken …

Leen: Ik kan me nog heel goed herinneren hoe dat ging. De allereerste dag van het eerste jaar (Lager Onderwijs) toen ben ik hem tegen gekomen, hier een straat verder, zo een jongen in een gele parka, zo'n gele soort regenjas, Noorse sokken in sandalen. Het was september, dus nog redelijk goed weer, maar wel die Noorse wollen sokken daarin, en daarna viel het mij enorm op daar, dus in de hal, kwam die ook binnen in de school, die stond daar ook en daarna, een uur later, zat hij wel degelijk in onze klas, daar, daarboven,
Erwin: Ik had haar eigenlijk opgemerkt, niet op straat, maar in het begin dat we met elkaar in de klas zaten, zat er inderdaad een meisje met vlechtjes, en zo een groot hemd, van haar opa denk ik, allez, ze viel me wel op
Leen: en daarna ben ik hem maanden uit het oog verloren, tot we drie maand later verkering kregen

Erwin: Ik zou mezelf agnost noemen, denk ik in die periode van mijn leven, maar ik was toen niet actief op zoek, zeker niet naar iets kerkelijks of iets religieus. Door met haar in gesprek te gaan, hetgeen dat zij beleefde en ook hetgeen dat ze mij vertelde over de Bijbel en de relatie met Jezus, dat ik dacht: dat is iets wat ik zelf zou moeten bekijken, verder en daar een keer onderzoek wou rond doen. En het was eigenlijk daar op dat moment dan toch begonnen, die zoektocht naar God, of Gods zoektocht naar mij, hoe je het ook wil en ja, dat was een belangrijk moment of een belangrijke periode in mijn leven.

Commentaar Carla:
Na zijn studie zocht Erwin werk in het onderwijs. Dat hij tegelijk iets met zijn geloof kon doen, was een interessante ontdekking.

Erwin: Dat was voor mij wel een heel bewuste keuze om dan toch eigenlijk in het onderwijs, in het christelijk onderwijs dan in te stappen. Ik wist niet dat er in Gent een School met de Bijbel bestond, maar toen ik dat leerde kennen, dacht ik van: gôh daar ga ik toch echt solliciteren en wie weet is het iets voor mij. Ik heb hier drie maanden gestaan als interim. Ja, ik heb hier altijd graag gestaan, dat was in het eerste leerjaar, waar we nu ook trouwens zitten en de kinderen leren rekenen, schrijven, lezen, dat is gewoon heel boeiend, ze komen uit de kleuterklas en rond nieuwjaar al die vaardigheden onder de knie hebben.

Commentaar Carla: Na zijn eerste interim kreeg Erwin de vraag om in zee te gaan met Operatie Mobilisatie, een initiatief rond jongeren en geloof, dat ook in Gent doorging.

Leen: we hebben het aangepakt omdat we het een uitdaging vonden. Wij waren jong ook, 22 en 23, en wij werden eigenlijk al gebombardeerd tot teamleiders en dat was toch wel niet zo evident, we waren ook net getrouwd en wij moesten dat team in dat grote huis leiden en de dingen met hen doen, de activiteiten, een beetje zorg voor hen dragen. In de zomer hadden wij zo teams in het Gentse en dan mocht ik, en Erwin ook, met het brommertje rondrijden en die teams aanmoedigen en zien of het wel goed ging dat was toch niet evident.

Erwin: Dat was toch wel een heel mooie ervaring, maar ook iets waar we gewoon zin in hadden, ook al was dat vrijwilligerswerk voor een groot deel, maar toch te gaan doen voor een paar - uiteindelijk was dat drie jaar, dat we dan met OM meegewerkt hebben.

Commentaar Carla:
Na enkele jaren intensief werken met studenten vond Erwin het tijd om zelf ook terug te gaan studeren. Samen met Leen vertrok hij naar een theologische school in Frankrijk om daarna in het Zwitserse Genève te belanden.

Erwin: Na onze theologische studies in Parijs zijn we uiteindelijk in 1989 naar hier gekomen, Crossroads Community Church, dat is eigenlijk een internationale kerk vlak bij het vliegveld van Genève, we staan hier eigenlijk op 100 meter van het vliegveld en we zijn hier als jeugdwerkers terecht gekomen omdat we een aanbod kregen.
Leen: we hebben eigenlijk massa's dingen gedaan met de jonge mensen hier. We hebben zowel praatgroepjes gehad over allerlei onderwerpen rond de puberteit, rond wat kan God in een leven van een jong iemand betekenen, dus we hebben ook allerlei toffe dingen met hen gedaan, een fietstocht rond het Meer van Genève, we hebben hikes gedaan in de bergen hier, we hebben gaan skiën, we hebben een project gehad om met die gasten naar Oeganda te gaan, dat was eigenlijk het hoogtepunt En we hebben er heel fijne relaties gebouwd met die gasten en die mensen daar.
Erwin: Zowel met de tieners als met de oudere tieners hadden we bijvoorbeeld een 'why-group': en dat was zo: alle vragen die ze hadden over geloven mochten of konden ze daar dan stellen.en dan probeerden wij, zo goed en zo kwaad als we konden op te antwoorden, Op sommige vragen kan je geen antwoorden geven, en het is wel goed om dat te beseffen, maar toch, je denkt na over zaken, over zingeving, over een doel in hun leven, wat ze willen bereiken, en dat was toch wel belangrijk, hè

Commentaar Carla:
Na drie jaar op de Frans-Zwitserse grens geleefd te hebben, was het tijd om naar België terug te keren. Erwin en Leen zochten ook hier naar mogelijkheden om zich nuttig te maken voor kerk en maatschappij.

Erwin: In Genève hebben we vooral gezien dat de kerk heel relevant kan zijn voor de omgeving waarin ze iets doet hè. en ons verlangen was om in België ook een stuk die relevantie van de Bijbel eigenlijk, van de principes die daar in staan om dat ook een stukje te kunnen beleven in de omgeving waar we daar geplaatst waren. Dat was eerst in Sint-Niklaas, daarna in Lokeren en we zijn eigenlijk altijd actief geweest in onze lokale kerkgemeenschap.
Leen: In Genève hadden we veel met kinderen en jongeren gewerkt en toen ik terug kwam hier, wou ik dat toch een stuk voortzetten, heb ik dat ook een stuk voortgezet door mijn inzet in de kerk eigenlijk,
door mijn taak daar voor de tieners in de kerk, maar daarna ben ik weer gaan studeren, gezinswetenschappen en wou ik daar ook iets mee doen in de maatschappij eigenlijk en ben ik werk gaan zoeken. Ik heb dus na een tijdje zoeken werk gevonden, in het multifunctioneel centrum De Hagewinde in Lokeren, dat is eigenlijk een voorziening voor kinderen die deuken opgelopen hebben in hun leven.

Commentaar Carla:
Nu, na dertig jaar is Erwin terug op de Gaspard de Coligny-school in Gent. Niet meer als interim leerkracht in het eerste leerjaar, maar als directeur. Een uitdaging die hij graag aanneemt. En er is zowaar ook een link met Genève …

Erwin: Genève is ook de stad van de Reformatie. We staan hier voor de muur van de Reformatoren in het Parc des Bastillons, eigenlijk een belangrijke plaats in de geschiedenis. Een van de belangrijkste Reformatoren is natuurlijk Calvijn en die heeft eigenlijk ook een link met Gaspard de Coligny, Hij was admiraal in het leger van de Fransen, is in Gent gevangen gezet en heeft daar uiteindelijk met de Bijbel in contact gekomen, is tot geloof gekomen, is uiteindelijk gestorven omdat hij de Hugenoten verdedigde in Frankrijk dan, in Parijs, en Calvijn en Gaspard de Coligny zijn in contact geweest met elkaar en de drie belangrijke peilers van de Reformatie komen daarin naar boven en dat is de Schrift alleen, genade alleen en geloof alleen, en dat is ook iets wat er hier in the picture staat en wat er in onze school ook bovenaan als prioriteit gezet wordt.
Ik vind de Bijbel inderdaad een boek wat je regelmatig moet openslaan, wat ik ook elke dag probeer open te slaan. Ik moet zeggen de stem van God doorheen de Bijbel vind ik wel heel belangrijk. Je merkt van, het is niet zomaar een boek dat afstandelijk en ver is, maar ja gewoon in het algemeen voor de verdieping van ons geloof is de Bijbel het belangrijkste boek dat er is in de wereld. Vandaar ook dat we die persoon in de naam van onze school dragen, dat is iemand die de Bijbel toch echt op de voorgrond gezet heeft.

Commentaar Carla:
In een School met de Bijbel leren de kinderen hetzelfde als in een andere school, maar toch is er een extra dimensie, weet ook Juf Claudine van het vijfde …

Claudine: Dit is een School met de Bijbel, in de eerste plaats hebben wij de bedoeling om degelijk onderwijs te geven aan de kinderen, zodanig dat ze goed geschoold zijn, dat ze goed meekunnen in het secundair onderwijs en uiteraard hebben we als School met de Bijbel vertellen we ook de verhalen uit de Bijbel, waarbij we ons vooral richten op: wat vertelt ons dat verhaal nu nog, wat kunnen we daar nu nog mee doen. In de eerste plaats willen we hen degelijk onderwijs bieden in een veilige omgeving waar de leerkrachten er niet alleen zijn om onderwijs te bieden maar ook helpen bij opvoeding, helpen bij als er problemen zijn, maar uiteraard vertellen wij ook over de liefde van God, die de kinderen heel graag ziet en waar ze ook troost bij kunnen vinden.


Erwin: Ik ben eigenlijk, in mijn jonge jaren, als ik het zo mag zeggen, zeer idealistisch geweest, nog altijd een stukje, denk ik. Bijvoorbeeld: ik kwam echt op voor het milieu. maar ik merkte ook aan de andere kant: roken was een gewoonte die ik moeilijk kon laten, plus sigarettenpeuken op de grond smijten, ik denk dat ik daar allemaal niet zo mee in zat. En eigenlijk: het grote conflict in mijn hart, denk ik was van: kijk ik wil die dingen echt wel bereiken, en dingen veranderen in de wereld, maar aan de andere kant: Ben ik zelf wel consequent genoeg?

Ik moet altijd terugdenken aan het citaat van Augustinus, een kerkvader, die ooit gezegd heeft: mijn hart is onrustig in mij tot het rust vindt bij U - en 'bij U' is dan bij God - en dat stukje heb ik echt ervaren, die rust vinden bij God, waar dat eigenlijk alles een beetje in evenwicht geraakt,
dat is wel iets dat ik super belangrijk gevonden heb en ervaren heb ook, heel sterk


Leen: De hemel verdienen, daar geloof ik niet in, maar ik ben wel blij dat ik mijn gaven die ik gekregen heb, mijn energie die ik heb en mijn tijd en dat ik het zo goed mogelijk wel probeer in te zetten, dat vindt God wel belangrijk, maar sowieso vraagt God wel dat we met Jezus leven om bij Hem later te mogen komen, dat wel, dat is wel de voorwaarde, dat is eigenlijk de enige voorwaarde,
maar niet van: hebt gij net genoeg goed gedaan of net iets te weinig, zo denkt God niet.

Leen:Ja, ik hoop eigenlijk voor de toekomst, dat ik mij blijvend kan blijven inzetten voor anderen, en dat ik blijvend toch iets kan betekenen, en mijn geloof kan overdragen naar jongeren, naar vriendinnen, naar collega's, mensen die op mijn weg komen, dat ik iets voor hen kan betekenen, dat zal altijd mijn verlangen blijven.

Afsluiting Jean: Daarmee zijn we aan het einde van dit programma gekomen. Het hele verhaal van Erwin en Leen is op zondag 14 december op TV te zien. Om 10u40 op EEN, en rond half twaalf 's avonds op CANVAS. Reageren op dit programma kan door te bellen naar 03/457 00 00, 03/457 00 00, of door een mailtje naar radio@erts.org. Meer info, zoals de tekst van dit programma, is te vinden op onze site: www.erts.org.
Wij zijn er weer over een maand,op de eerste woensdag van het nieuwe jaar. Graag tot dan!

 

« terug naar de vorige pagina
Bekijk ook de oude uitzendingen in het archief »